افتادگی اندام های لگن چگونه اتفاق میافتاد ؟

تصویر پزشک و پیرزن بیمار

افتادگی اندام های لگن وضعیتی است که در آن ساختارهایی که از اندام های لگن ( کف لگن ) حمایت می کنند ضعیف می شوند. لگن منطقه ای بین استخوان های لگن است و اندام های لگن را در بر می گیرد که شامل رحم، دهانه رحم، واژن، روده ها، راست روده، مثانه و مجرای ادراری است. هر یک از این اندام ها زمانی که عضلات و رباط های حمایتی آنها ضعیف، پاره یا کشیده می شوند، می توانند دچار افتادگی شوند، پرولاپس ارگان لگنی یک وضعیت شایع، به ویژه در میان زنانی است که زایمان انجام داده یا در دوران پس از یائسگی به سر می‌برند. در این وضعیت ارگان‌های لگنی از جمله شکم (رحم ( uterus ))، مثانه، روده، و واژن درون و بیرون از دهانه واژن به سمت پائین جا‌به‌جا می‌شوند. این وضعیت اغلب با نشت ادرار ( urinary leakage ) در مواقع سرفه یا فشارهای جسمانی مانند زمان ورزش ( که با عنوان بی‌اختیاری استرسی ادراری (stress urinary incontinence) شناخته می‌شود ) رابطه دارد.

 

بسته به ساختار افتاده، افتادگی اندام لگن ممکن است موارد زیر باشد:
سیستوسل : در این حالت، مثانه به داخل واژن متورم می شود.
رکتوسل : در این حالت، راست روده (آخرین قسمت روده بزرگ) به داخل واژن برجسته می شود
انتروسل : این به برآمدگی روده کوچک در برابر دیواره واژن اشاره دارد. این می تواند همراه با افتادگی طاق واژن رخ دهد.
پرولاپس رحم : این به افتادگی رحم و دهانه رحم ( گردن رحم ) به سمت پایین واژن اشاره دارد. در موارد شدید، قسمت های افتاده ممکن است از طریق دهانه واژن خارج شوند.
افتادگی طاق واژن : این نوع افتادگی در زنانی که تحت عمل جراحی برداشتن رحم قرار گرفته اند ( هیسترکتومی ) رخ می دهد. پس از هیسترکتومی، قسمت فوقانی واژن ترمیم می شود تا یک طاق واژن ایجاد شود. در هنگام افتادگی طاق، طاق واژن از کانال واژن پایین می آید.

تصویر زن در حال دویدن
تصویر پزشک و پیرزن بیمار

 

ساکرومش: مش ساکروکلوپوپکسی قدامی و خلفی

تصویر ساکرومش رفع افتادگی اندام های لگن

ویژگی های ساکرومش عبارت است از:

  • درشت بافت
  • ثبات در شکل اولیه
  • کنترل کشش رشته ها
  • مقاوم در برابر مقاومت کششی
  • دارای دو مش ( قدامی و خلفی )
  • شکل مش سازگار با آناتومی می باشد
  • مواد سبک وزن ( 38 گرم در متر مربع )
  • علامت سبز رنگ روی قسمت قدامی مش شکل اولیه ی مش
  •  

مزایای ساکرومش عبارت است از:

  • بسیار ایمن
  • به صورت درشت بافت
  • خارج کردن آسان از تروکار
  • نوسازی مجدد و بهینه بافت
  • انقباضات را محدود می کند.
  • آسایش بیماررا فراهم می کند.
  • آناتومی را دچار تغییر نمی کند.
  • علائم التهابی را محدود می کند.
  • مقاومت عالی در برابر استحکام کششی.
  • برای تنظیم کامل به صورت جداگانه در برابر فشار.
  • تطبیق داده می شود زمانیکه مش بر روی برآمدگی قرار می گیرد.

مشخصات فنی

نام Sacromesh SOFT P9
مواد P9 بافته شده از پلی پروپیلن تک رشته ای
اندازه قدامی مش 19× 5.5 سانتی متر
اندازه خلفی مش 19× 6.5 سانتی متر
وزن 3 ± 39 گرم / متر مربع
ضخامت 0.4 میلی متر
اندازه منفذ 1.7× 1.7 میلی متر

 

برخی از ملاحظات مهم بعد از جراحی

  • تا دو سه هفته بعد از عمل رانندگي نكنید.
  • برای استراحت وقت كاف اختصاص بدهید.
  • تا شش هفته پس از جراحي رابطه جنسی نداشته باشد.
  • در سطح صاف راه بروید تا كاركرد روده ها و گردش خون بهتر شود
  • جسم سنگين تر از هفت و نیم كيلوگرم در شش هفته اول بعد از عمل بلند نكنید.
  • زخم خود را هر روز نگاه کنید ، نبايد قرمزی ، تورم ، ترشح داشته باشد. در غير اينصورت با دكتر خود تماس بگيرید.
  • ممكن است یک تا دو هفته بعد از عمل ترشح واژينال مايل به قهوه ای داشته باشد. اگر خونريزی شديد قرمز روشن يا ترشح بدبو از واژن داشتید با دكتر خود تماس بگيرید.
  • بهتر است رژيم غذايي شامل پروتئين زياد، آهن، فيبر باشد تا هم روده ها عملكرد خوبي داشته باشند و هم زخم ترميم شود از قبيل گوشت قرمز، سبزيجات برگ سبز، جگر سياه، ميوه تازه، ماهي، غلات، مصرف مايعات 8 تا 10 ليوان در روز شامل آب، شير و از افزايش مقدار قهوه يا چای بپرهيزید.

علت افتادگی اندام لگن چیست؟

افتادگی اندام لگن زمانی اتفاق می‌افتد که عضلات و رباط‌های کف لگن کشیده می‌شوند تا آنقدر ضعیف شوند که اندام‌های لگن را در موقعیت صحیح نگه دارند. علل بالقوه شامل بارداری و زایمان، پیری و یائسگی، چاقی، تومورهای لگن، سرفه مزمن، یبوست مزمن، بلند کردن اجسام سنگین، جراحی های قبلی لگن یا عوامل ژنتیکی است.


رخی از علائم افتادگی اندام لگن چیست؟

فشار یا ناراحتی در ناحیه واژن یا لگن، که اغلب با فعالیت های بدنی مانند ایستادن طولانی مدت، دویدن یا دوچرخه سواری بدتر می شود. علائم دیگر عبارتند از کاهش کنترل در مثانه و/یا روده، برآمدگی در نزدیکی دهانه واژن، مقاربت دردناک و غیره.


گزینه های درمانی برای افتادگی اندام لگن چیست؟

بسته به شدت و نوع پرولاپس، پزشک شما در مورد گزینه های درمانی مختلفی که ممکن است بخواهید در نظر بگیرید صحبت خواهد کرد. تمرینات کف لگن برای تقویت کف لگن، معروف به کگل، ممکن است برای موارد خفیف کافی باشد. یکی دیگر از گزینه‌های درمانی، پساری است، وسیله‌ای حلقه‌مانندی که در واژن استفاده می‌شود تا از اندام‌هایی که افتاده (یا افتادگی) پشتیبانی کند. پساری ها معمولاً توسط متخصصان مراقبت های بهداشتی نصب می شوند. اگر علائم همچنان آزاردهنده هستند و با پساری یا سایر گزینه های غیر جراحی قابل کنترل نیستند، ممکن است به جراحی نیاز باشد. تمام گزینه های درمانی باید با پزشک شما در میان گذاشته شود.


چه زمانی جراحی برای درمان افتادگی اندام لگن توصیه می شود؟ نمونه هایی از جراحی هایی که برای درمان افتادگی اندام لگن انجام می شود چیست؟

اگر درمان‌های غیرجراحی تسکین کافی برای علائم شما ایجاد نکرد و افتادگی اندام لگن همچنان باعث درد، مشکلاتی در عملکرد روده و مثانه می‌شود یا در فعالیت جنسی شما اختلال ایجاد می‌کند، می توانید گزینه‌های جراحی را با پزشک خود در میان بگذارید. هدف از هر نوع درمان جراحی برای پرولاپس ترمیم بافت نگهدارنده اندام یا دیواره واژن با استفاده از بافت های خود بیمار یا مش جراحی است. جراحی را می توان از طریق شکم یا واژن انجام داد. جراحی های انجام شده از طریق شکم ممکن است به روش لاپاراسکوپی یا از طریق برش های باز شکم انجام شود. مهم است که همه گزینه های خود را با پزشک خود در میان بگذارید تا مشخص کنید کدام برنامه درمانی برای وضعیت پزشکی خاص شما مناسب است.

روش‌های جراحی که از بافت‌ها و رباط‌های خود بیمار برای درمان افتادگی اندام‌های لگنی استفاده می‌کنند شامل کولدوپلاستی اصلاح‌شده مک‌کال، تعلیق بالای رباط رحمی خاجی، تثبیت رباط رحمی و تثبیت رباط ساکروسپینوس است.

روش‌های جراحی که از مش (ساکرومش) جراحی برای درمان پرولاپس از طریق برش شکمی و یا لاپاراسکوپی استفاده می‌کنند شامل ساکروهیستروپکسی یا ساکروکولپوپکسی می‌شوند.

اگر پزشک تشخیص دهد که رحم بیمار به داخل واژن افتاده است، برداشتن رحم با جراحی (هیسترکتومی) ممکن است به عنوان یک گزینه درمانی برای افتادگی اندام لگنی توصیه شود.


چگونه از مش جراحی در درمان پرولاپس اندام لگن استفاده می شود؟

مش جراحی یک وسیله پزشکی است که عموماً برای ترمیم بافت ضعیف یا آسیب دیده استفاده می شود. در روش های اوروژنیکولوژیک، مش جراحی به طور دائم برای تقویت دیواره ضعیف واژن برای ترمیم افتادگی اندام لگنی تعبیه می شود.


چه نوع موادی ممکن است استفاده شود و چه خطراتی دارد؟

این شامل یک مش پلی پروپیلن مصنوعی است. این ماده دیواره واژن را در محل افتادگی اندام لگنی تقویت می کند. لطفاً با پزشک خود مشورت کنید تا در مورد خطرات و عوارض مربوط به مواد جراحی خاصی که دریافت می کنید صحبت کنید.


احتمال عود افتادگی من بعد از جراحی چقدر است؟

مانند هر روش دیگری، برخی از بیماران موفق خواهند شد در حالی که برخی دیگر موفق نخواهند شد. تخمین نتایج خاص شما دشوار است. پزشک شما همه گزینه های شما را توضیح می دهد و با شما صحبت می کند که کدام برنامه درمانی برای وضعیت پزشکی خاص شما مناسب است. پزشک شما تعدادی از عوامل را برای تعیین احتمال عود در وضعیت شما در نظر می گیرد. مناسب ترین برنامه درمانی برای شما با در نظر گرفتن بسیاری از این عوامل تعیین می شود.


اگر مش جراحی در نقطه ای پس از جراحی از دیواره واژن من عبور کند، چه می شود؟

فرسایش مش (وجود مواد مش در اندام های اطراف واژن) می تواند به دنبال درمان افتادگی اندام لگن با مش جراحی رخ دهد. درمان این عوارض ممکن است شامل روش های جراحی اضافی باشد که ممکن است عارضه را اصلاح نکند. در صورت بروز فرسایش، پزشک بهترین روش درمانی را برای شما تعیین خواهد کرد. فرسایش مش جراحی و درد می تواند سال ها پس از قرار دادن مش اولیه رخ دهد. بنابراین، مهم است که به معاینات سالانه و سایر معاینات معمول و مراقبت های بعدی ادامه دهید.


اگر قرار است در جراحی پرولاپس اندام لگن از مش جراحی استفاده شود، آیا پزشک من اطلاعاتی در مورد محصولی که قرار است کاشته شود خواهد داشت؟

بله. شما باید از پزشک خود بخواهید که یک کپی از اطلاعات آموزشی بیمار که ممکن است در مورد محصول خاص مورد استفاده در طی جراحی شما داشته باشد به شما بدهد و آن را در پرونده جراحی شخصی شما نگهداری کند.


بعد از جراحی چه انتظاری می توانم داشته باشم؟

قبل از ترخیص از بیمارستان، ممکن است برای تسکین هر گونه ناراحتی که ممکن است تجربه کنید، دارویی برای شما تجویز شود. نحوه مراقبت از ناحیه برش به شما آموزش داده خواهد شد. بنا به صلاحدید پزشک، اکثر بیماران در عرض 6 تا 8 هفته فعالیت های متوسط را از سر می گیرند، بدون هیچ گونه فعالیت شدید تا 12 هفته تا امکان بهبودی فراهم شود.


در دوران نقاهت چه انتظاری می توانم داشته باشم؟

تجربه بهبودی هر بیمار منحصر به فرد است، و شما باید با پزشک خود در مورد انتظارات او در مورد شما مشورت کنید. پزشک تعیین می کند که چه نوع بیهوشی در طول جراحی شما استفاده می شود، مدت زمانی که ممکن است پس از جراحی در بیمارستان بستری شوید، نیاز شما به داروهای اضافی پس از جراحی (به عنوان مثال آنتی بیوتیک) و اینکه آیا باید با یک دارو به خانه بروید یا خیر. کاتتر (یک لوله پلاستیکی انعطاف پذیر که ادرار را از مثانه تخلیه می کند) داشته باشید و یا نه. پس از انجام جراحی پرولاپس، ممکن است احساس درد کنید. در صورت بروز درد همراه با ادرار، خونریزی، مقاربت دردناک، درد شدید، مشکلات مدفوع یا سایر مشکلات پس از جراحی، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.

لطفاً در مورد فعالیت هایی که در دوران بهبودی باید از آنها اجتناب کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *