انواع روش های درمان اختلال نعوظ (شلی آلت) در مردان

انتخاب بهترین روش درمان اختلال نعوظ به عوامل مختلفی مانند علت ایجاد اختلال، سن بیمار، وضعیت سلامت عمومی، شدت مشکل و پاسخ فرد به درمان‌های قبلی بستگی دارد. برای مثال، ممکن است یک مرد جوان با اصلاح سبک زندگی و درمان اضطراب جنسی بهبود پیدا کند، درحالی‌که فردی مبتلا به دیابت یا بیماری‌های عروقی به درمان دارویی یا روش‌های تخصصی‌تر نیاز داشته باشد.

اختلال نعوظ یکی از مشکلات شایع سلامت جنسی در مردان است که می‌تواند در سنین مختلف اتفاق بیفتد. مشکل اختلال نعوظ زمانی رخ می‌دهد که فرد نتواند به نعوظ کافی برای برقراری رابطه جنسی برسد یا نتواند نعوظ خود را به مدت مناسب حفظ کند. اختلال نعوظ ممکن است به‌صورت موقتی یا مداوم بروز پیدا کند و در صورت ادامه‌دار شدن، بر کیفیت زندگی، اعتمادبه‌نفس و روابط عاطفی فرد تأثیر بگذارد.

بسیاری از مردان تصور می‌کنند که اختلال نعوظ فقط در سنین بالا اتفاق می‌افتد یا راهی برای درمان اختلال نعوظ وجود ندارد؛ درحالی‌که امروزه روش‌های درمانی متنوعی برای این مشکل در دسترس هستند. از اصلاح سبک زندگی و مصرف داروهای تخصصی گرفته تا روش‌هایی مانند دستگاه وکیوم، تزریق دارو، شاک ویو تراپی و جراحی کاشت پروتز آلت، گزینه‌های مختلفی برای بهبود عملکرد جنسی مردان وجود دارد.

در این مقاله قصد داریم انواع روش های درمان اختلال نعوظ را بررسی کنیم، درباره درمان عدم نعوظ در سن بالا توضیح دهیم و مزایا و محدودیت‌های روش‌هایی مانند شاک ویو تراپی و پروتز آلت را بشناسیم.

اختلال نعوظ چرا اتفاق می‌افتد؟

اختلال نعوظ یا Erectile Dysfunction که به اختصار ED نامیده می‌شود، به ناتوانی مداوم یا تکرارشونده در ایجاد یا حفظ نعوظ مناسب برای رابطه جنسی گفته می‌شود.

برای ایجاد نعوظ، عملکرد هماهنگ مغز، اعصاب، هورمون‌ها، عروق خونی و بافت‌های آلت تناسلی ضروری است. هنگام تحریک جنسی، پیام‌های عصبی باعث شل شدن عضلات صاف عروق آلت می‌شوند. در نتیجه، خون بیشتری وارد بافت‌های اسفنجی آلت شده و با افزایش حجم خون، نعوظ شکل می‌گیرد. اگر هرکدام از این بخش‌ها عملکرد مناسبی نداشته باشند، ممکن است فرد با مشکل نعوظ مواجه شود.

اختلال نعوظ همیشه به معنای ناتوانی کامل جنسی نیست. برخی مردان می‌توانند نعوظ ایجاد کنند اما آن را حفظ نمی‌کنند. بعضی دیگر نیز فقط در شرایط خاص، مثلاً هنگام رابطه جنسی با شریک خود، دچار مشکل می‌شوند.

عدم نعوظ یا شلی آلت در مردان به دو علت متفاوت ایجاد می شود:

علت اول مشکل یا بیماری هایی هستند که دستگاه تناسلی فرد و عملکرد نعوظ فرد را تحت تاثیر قرار داده اند و باعث شلی زود هنگام آلت می شود٬‌در نتیجه فرد تمایل به برقراری رابطه داشته اما دستگاه تناسلی او دچار عدم نعوظ یا شلی آلت شده یا نعوظ کاملی را تجربه نمیکند که درمان اختلال نعوظ در این بیماران، توسط پزشک متخصص ارولوژیست یا دکتر کلیه و مجاری ادراری و تناسلی صورت میگیرد.انواع بیماری هایی که مستقیما بر عملکرد فیزیکی بدن فرد تاثیر گذاشته و باعث ایجاد شلی آلت در فرد میشوند:

۱. مواردی که در عملکرد خون رسانی آلت تاثیر گذارند و بر اثر آنها فرد به مرور کیفیت نعوظ خود را از دست داده یا با کاهش سفتی آلت یا نعوظ ناقص رو به رو میشود :

در اثر کهولت سن یا بیماری هایی مثل قند٬ چربی ٬ دیابت ٬ فشار خون ٬ اضافه وزن ٬ عدم تحرک مناسب ٬ تغذیه ی نا صحیح ٬ کشیدن سیگار و غیره عملکرد خون رسانی به سیلندر های اسفنجی شکل دچار اختلال شده و در نتیجه کیفیت نعوظ فرد کاهش می یابد.

۲. مواردی که بافت خود آلت را تحت تاثیر قرار داده و عملکرد سیلندرها را دچار مشکل فیزیکی می‌کنند:

بیماری هایی چون نشت وریدی، شکستگی آلت یا پارگی سیلندر های آلت، ضربه به آلت و … باعث صدمه به بافت آلت و سیلندرهای آن شده و در عملکرد نعوظ فرد تاثیر گذاشته یا فرد را دچار عدم نعوظ کامل می‌نمایند.

علت دوم به دلیل مشکلات روحی یا فکری یا استرس و سایر موارد که باعث میشود فرد از نظر ذهنی به نعوظ نرسد و تمایلی به ایجاد رابطه با شریک جنسی خود نداشته باشد و در عین حال فیزیک بدن او سالم بوده و دستگاه تناسلی فرد هیچگونه ایراد یا اشکالی نداشته باشد که درمان اختلال نعوظ در این بیماران توسط پزشک روانشناس صورت میگیرد.

شناخت علت، اولین قدم برای انتخاب روش مناسب درمان درمان اختلال نعوظ است. اختلال نعوظ معمولاً به یک دلیل واحد ایجاد نمی‌شود و در بسیاری از موارد، ترکیبی از عوامل جسمی و روانی در بروز آن نقش دارند. مهم‌ترین دلایل ایجاد این مشکل عبارت‌اند از:

بیماری‌های قلبی و عروقی

یکی از شایع‌ترین دلایل اختلال نعوظ، مشکلات مربوط به جریان خون است. برای ایجاد نعوظ، خون باید به میزان کافی وارد عروق آلت تناسلی شود. بیماری‌هایی مانند تصلب شرایین، فشار خون بالا و افزایش چربی خون می‌توانند جریان خون را مختل کنند.

گاهی اختلال نعوظ یکی از نشانه‌های اولیه مشکلات عروقی است و ممکن است پیش از بروز علائم جدی قلبی مشاهده شود. به همین دلیل، نباید آن را صرفاً یک مشکل جنسی در نظر گرفت.

دیابت

دیابت کنترل‌نشده می‌تواند به عروق خونی و اعصاب آسیب برساند. این آسیب‌ها ممکن است باعث کاهش جریان خون به آلت تناسلی و اختلال در انتقال پیام‌های عصبی لازم برای ایجاد نعوظ شوند.

مردان مبتلا به دیابت بیشتر از سایر افراد در معرض اختلال نعوظ قرار دارند. کنترل قند خون می‌تواند در پیشگیری از پیشرفت این مشکل و بهبود عملکرد جنسی مؤثر باشد.

مشکلات هورمونی

کاهش سطح تستوسترون یکی از عواملی است که ممکن است در کاهش میل جنسی و مشکلات نعوظ نقش داشته باشد. البته پایین بودن تستوسترون تنها علت اختلال نعوظ نیست و مصرف خودسرانه هورمون نیز راهکار مناسبی محسوب نمی‌شود. اختلالات تیروئید و برخی مشکلات غدد درون‌ریز نیز ممکن است بر عملکرد جنسی تأثیر بگذارند.

عوامل روانی و استرس

اضطراب، افسردگی، فشارهای روانی، مشکلات عاطفی و ترس از عملکرد نامناسب در رابطه جنسی می‌توانند باعث اختلال نعوظ شوند. برای مثال، ممکن است فردی در یک موقعیت دچار مشکل نعوظ شود و پس از آن، نگرانی از تکرار این اتفاق باعث ایجاد اضطراب بیشتری گردد. این چرخه اضطراب می‌تواند مشکل را تشدید کند.

برای اینکه تشخیص دهید علت عدم نعوظ یا شلی آلت در شما مشکلات روحی هست یا فیزیکی میتوان از یک تست ساده استفاده کرد. اگر شما فردی هستید که در زمان رابطه ی جنسی، تمایل به داشتن رابطه را در خود احساس میکنید و بر انگیخته میشود و علایم آمادگی برای سکس یا رابطه ی جنسی را در خود احساس میکنید علت بیماری نعوظ در شما مشکلات فیزیکی میباشد و باید به پزشک ارولوژیست مراجعه نمایید.

اما اگر شما فردی هستید که در زمان رابطه بر انگیحتگی لازم را ندارید نمیتوانید به شریک جنسی خود متمرکز شوید ‌در زمان رابطه به موارد غیر جنسی یا نامرتبط دیگر مانند مشکلات مالی و …. فکر میکنید و اصطلاحا حواستان از رابطه جنسی خود پرت میشود یا حس خوشایند و بر انگیختگی جنسی با شریک جنسی خود ندارید و به زبان ساده تر شریک جنسی شما برای شما جذابیت جنسی ندارد و به احتمال قوی علت عدم نعوظ یا مشکلات نعوظ شما ناشی از مشکلات روحی میباشد.

مصرف برخی داروها

بعضی داروهای مورد استفاده برای درمان فشار خون، افسردگی، مشکلات هورمونی و بیماری‌های دیگر ممکن است بر عملکرد جنسی تأثیر بگذارند. اگر پس از شروع مصرف یک دارو با اختلال نعوظ مواجه شده‌اید، لازم است موضوع را با پزشک مطرح کنید. قطع خودسرانه داروهای تجویزشده می‌تواند خطرناک باشد.

اضافه‌ وزن و سبک زندگی ناسالم

چاقی، کم‌تحرکی، مصرف سیگار، استفاده بیش از اندازه از الکل و تغذیه نامناسب می‌توانند سلامت عروق و عملکرد جنسی را تحت تأثیر قرار دهند. این عوامل همچنین احتمال ابتلا به دیابت، فشار خون و بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهند؛ بیماری‌هایی که خود از دلایل مهم اختلال نعوظ هستند.

انواع روش های درمان اختلال نعوظ یا شلی آلت

امروزه روش‌های مختلفی برای درمان اختلال نعوظ وجود دارد. برخلاف تصور بعضی افراد، همه بیماران به یک نوع درمان نیاز ندارند. گاهی با برطرف کردن عامل اصلی، عملکرد نعوظ بهبود پیدا می‌کند؛ اما در برخی موارد به درمان‌های دارویی، دستگاه‌های کمکی یا جراحی نیاز است.

در زیر به روش های درمان اختلال نعوظ ایجاد شده توسط مشکلات فیزیکی که در بالا اشاره شد ٬ توسط متخصص ارولوژی می پردازیم. روش های درمان اختلال نعوظ به دو دسته ی متفاوت تقسیم بندی می شوند:

1- روش های دارویی، دارو های خوراکی

این روش برای افرادی استفاده می گردد که دچار اختلال نعوظ هستند و کیفیت نعوظ آنها کاهش یافته است. افرادی مثل بیماران دیابتی و … با تشخیص پزشک متخصص شدت اختلال و علت آن مشخص شده و بسته به شرایط فیزیکی هر فرد برای او دسته ای از دارها تجویز میگردد و انتخاب نوع دارو و روش استفاده از دارو توسط متخصص ارولوژی و بعد از بررسی شرایط فیزیکی بدن بیمار صورت میگیرد و تجویز یک نسخه برای تمام افراد دچار عدم نعوظ بسیار خطرناک میباشد . پس لطفا از استفاده از داروهای تجویز شده برای سایر افراد یا مصرف دارو بدون تجویز پزشک‌ خود داری نمایید .

داروهای خوراکی یکی از رایج‌ترین و مؤثرترین گزینه‌های درمانی برای مردان مبتلا به اختلال نعوظ هستند. این داروها معمولاً با مهار آنزیم فسفودی‌استراز نوع ۵ (PDE5) باعث افزایش اثر نیتریک اکسید و بهبود جریان خون در آلت تناسلی می‌شوند.

درمان دارویی برای عدم نعوظ مردان، داروهای غیر خوراکی 

در این روش فرد قبل از هر بار نزدیکی، داروهای تزریقی را در داخل آلت خود تزریق می کند و به کمک این تزریق به نعوظ مصنوعی یا نعوظ غیر طبیعی خواهد رسید .  این روش برای افرادی که دچار کاهش کیفیت نعوظ یا دچا عدم نعوظ میباشند تجویز می گردد. بیشتر افرادی که دچار بیماری های قلبی هستند و نمیتوانند داروهای خوراکی مصرف نمایند در این دسته قرار میگیرند.

در صورتی که داروهای خوراکی مؤثر نباشند یا بیمار نتواند از آن‌ها استفاده کند، تزریق دارو به بافت آلت تناسلی یکی دیگر از گزینه‌های درمانی است. یکی از داروهای مورد استفاده در این روش آلبروستادیل است. این دارو با شل کردن عضلات صاف و افزایش جریان خون، به ایجاد نعوظ کمک می‌کند.

2- روش های غیر دارویی درمان اختلال نعوظ

• وکیوم آلت 

وکیوم آلت برای برخی از بیمارانی که دچار نشت وریدی هستند تجویز می گردد که تنها در تعداد معدودی از آنها بهبود در عملکرد نعوظ مشاهده شده است (درمان کامل صورت نمی پذیرد). وکیوم آلت تناسلی یک لوله توخالی ای است که لوله دور آلت جنسی قرار گرفته و سپس پمپ هوای درون لوله را خالی می کند. عملکرد وکیوم آلت تناسلی و روش درمان وکیوم آلت تناسلی به این شکل است که خلائی ایجاد میکند که باعث پمپاژ خون و پر خون شدن رگ های آلت میگردد و این کار به مرور و با تکرار باعث بهبود عملکرد خون رسانی در آلت شده و در برخی موارد نادر بهبود نعوظ در افراد دیده می شود .

دستگاه وکیوم یکی از روش‌های غیرجراحی و بدون نیاز به مصرف داروی خوراکی برای کمک به ایجاد نعوظ است.

این دستگاه معمولاً از یک محفظه استوانه‌ای، پمپ و حلقه نگهدارنده تشکیل شده است. آلت تناسلی داخل محفظه قرار می‌گیرد و با ایجاد فشار منفی، خون به سمت بافت‌های آلت کشیده می‌شود. پس از ایجاد نعوظ، حلقه مخصوص در پایه آلت قرار می‌گیرد تا خروج خون را برای مدت مشخصی محدود کند. این روش به‌خصوص برای افرادی که تمایل به استفاده از دارو ندارند یا به دلایل پزشکی نمی‌توانند برخی داروها را مصرف کنند، قابل بررسی است.

• لیزرتراپی 

در این روش به کمک اشعه ی لیزر میتوان عملکرد خون رسانی به بافت آلت را بهبود بخشید. همانطور که قبلا گفتیم لیزر آلت تناسلی، باعث ایجاد بهبود در عملکرد گردش خون در رگ های خونی آلت شده و بدین طریق باعث بهبود کیفیت نعوظ میشود و معمولا این روش برای افرادی تجویز میشود که دچار کاهش کیفیت نعوظ شده اند و تمایلی به مصرف دارو ندارند.

• شاک ویو تراپی

یکی از روش‌هایی که در سال‌های اخیر برای بهبود عملکرد نعوظ مورد توجه قرار گرفته، شاک ویو تراپی با امواج صوتی کم‌شدت است.

در این روش از امواج مکانیکی با شدت پایین برای تحریک بافت‌های آلت تناسلی استفاده می‌شود. هدف از درمان، کمک به بهبود عملکرد عروق خونی و افزایش خون‌رسانی به بافت‌های آلت است.

شاک ویو تراپی بیشتر برای برخی مردان مبتلا به اختلال نعوظ با منشأ عروقی خفیف تا متوسط مورد بررسی قرار گرفته است.

مزایای شاک ویو تراپی در درمان اختلال نعوظ

• غیرتهاجمی بودن روش
• عدم نیاز به جراحی و بیهوشی
• امکان انجام درمان درمان اختلال نعوظ به‌صورت سرپایی
• نداشتن نیاز به تزریق دارو در هر بار رابطه جنسی
• احتمال بهبود عملکرد نعوظ در برخی بیماران

با وجود نتایج امیدوارکننده برخی مطالعات، شاک ویو تراپی در درمان اختلال نعوظ یک روش قطعی و تضمین‌شده نیست. میزان اثربخشی آن به علت بیماری، شدت آسیب عروقی و شرایط جسمی فرد بستگی دارد.

راهنمای انجمن اورولوژی اروپا نیز به بهبود معمولاً خفیف عملکرد نعوظ با این روش در برخی بیماران مبتلا به اختلال نعوظ عروقی اشاره می‌کند.

بنابراین پیش از شروع درمان اختلال نعوظ، باید مشخص شود که آیا بیمار گزینه مناسبی برای این روش است یا خیر.

• درمان اختلال نعوظ توسط ارکتوس یک وسیله ارزان و نوآورانه.

ابزار ارکتوس (Erectus) با استفاده از فناوری وکیوم‌تراپی به بهبود جریان خون در آلت تناسلی کمک می‌کند و می‌تواند در مدیریت اختلال نعوظ مؤثر باشد. این دستگاه با ایجاد فشار منفی کنترل‌شده، خون‌رسانی به بافت‌های آلت را افزایش داده و به ایجاد نعوظ کمک می‌کند. ارکتوس می‌تواند گزینه‌ای غیرتهاجمی و بدون نیاز به دارو برای برخی از مردان مبتلا به اختلال نعوظ باشد. استفاده از دستگاه باید با مشورت پزشک و مطابق دستورالعمل انجام شود.

۳. روش های جراحی

روش های جراحی در درمان اختلال نعوظ نیز شامل دو دسته می‌باشند :

• جراحی بستن وریدی

جراحی بستن وریدی که برای بیماران با مشکل نشت وریدی تجویز میشود و پزشک با جراحی ورید آلتی که دچار مشکل شده است آن را میبندد. که موارد نادری پاسخ مناسبی به این جراحی ها داده اند.

پروتز آلت در درمان اختلال نعوظ

• جراحی پروتز آلت

درمان اختلال نعوظ به استفاده از پروتز آلت به این شکل است که پروتز داخل بافت اسفنجی شکل کپسول آلت قرار میگیرد  و تنها روش درمان در بیمارانی است که بافت آلت آنها دچار اختلال در عملکرد شده مثل بیمارانی که دچار نشت وریدی هستند یا در اثر شکستگی آلت بافت اسفنجی آلت صدمه دیده اند یا بیمارانی که دچار مشکلات دیابت یا قلبی یا …. هستند. همچنین افرادی که عملکرد آلت آنها کاملا دچار مشکل شده و توانایی مصرف دارو را ندارند مثل بیماران قلبی، که درمان آنها تزریق قبل از هر رابطه است (و تمایل به انجام این کار ندارند)، جراحی ایمپلنت یا پروتز آلت تنها روش قطعی درمان اختلال نعوظ در آقایان است که جواب دهی صد درصدی داشته و مشکل نعوظ بیمار به صورت قطعی درمان می گردد.

در مواردی که درمان‌های دارویی، تزریقی یا روش‌های غیرجراحی نتیجه مناسبی نداشته باشند، کاشت پروتز آلت تناسلی می‌تواند یکی از گزینه‌های مؤثر باشد.

پروتز آلت دستگاهی است که طی عمل جراحی درون آلت تناسلی قرار می‌گیرد و به بیمار کمک می‌کند در زمان موردنظر نعوظ مناسبی برای رابطه جنسی ایجاد کند.

این روش معمولاً برای مردانی در نظر گرفته می‌شود که دچار اختلال نعوظ شدید هستند یا به درمان‌های دیگر پاسخ مناسبی نداده‌اند. البته بعضی بیماران پس از بررسی مزایا و محدودیت‌ها، ممکن است پروتز را به‌عنوان راهکار دائمی‌تر انتخاب کنند.

پروتزهای آلت تناسلی برای درمان اختلال نعوظ به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

پروتز آلت مالیبل

پروتز آلت مالیبل که با نام پروتز نیمه‌سخت یا انعطاف‌پذیر نیز شناخته می‌شود، از میله‌های قابل‌انعطاف تشکیل شده است که داخل دو جسم غاری آلت تناسلی قرار می‌گیرند.

در این نوع پروتز، آلت تناسلی در بیشتر مواقع حالت نسبتاً سفت دارد و بیمار می‌تواند با تغییر موقعیت آن، آلت را برای رابطه جنسی در وضعیت مناسب قرار دهد.

مزایای پروتز مالیبل:

• ساختار نسبتاً ساده
• استفاده آسان
• نداشتن پمپ و مخزن
• احتمال خرابی مکانیکی کمتر به دلیل ساده‌تر بودن ساختار
• مناسب بودن برای برخی افرادی که توانایی کار با پمپ را ندارند

از محدودیت‌های آن می‌توان به حفظ حالت نسبتاً سفت آلت در تمام اوقات و دشواری بیشتر پنهان کردن آن در لباس اشاره کرد.

پروتز آلت هیدرولیک

پروتز آلت هیدرولیک ساختار پیچیده‌تری دارد و معمولاً از سیلندرهای قابل‌باد شدن، پمپ و مخزن مایع تشکیل شده است.

در این روش، سیلندرها داخل آلت تناسلی قرار می‌گیرند و پمپ درون کیسه بیضه تعبیه می‌شود. با فشردن پمپ، مایع به داخل سیلندرها منتقل شده و آلت سفت می‌شود.

پس از پایان رابطه جنسی، بیمار با استفاده از مکانیزم تخلیه، مایع را به مخزن برمی‌گرداند و آلت به حالت شل بازمی‌گردد.

مزایای پروتز هیدرولیک:

• امکان ایجاد نعوظ هنگام نیاز
• ظاهر طبیعی‌تر در حالت شل
• امکان کنترل سفتی آلت
• رضایت مناسب در بسیاری از بیماران منتخب

از محدودیت‌های این روش می‌توان به پیچیدگی بیشتر جراحی، هزینه بالاتر و احتمال خرابی مکانیکی در طول زمان اشاره کرد.

آیا پروتز آلت باعث افزایش اندازه آلت می‌شود؟

هدف اصلی کاشت پروتز، ایجاد سفتی کافی برای برقراری رابطه جنسی است، نه افزایش طول یا قطر آلت تناسلی.

همچنین پروتز معمولاً میل جنسی، حس پوستی آلت یا توانایی رسیدن به ارگاسم را به‌صورت مستقیم افزایش نمی‌دهد. این موارد به شرایط جسمی و عملکرد سایر بخش‌های سیستم جنسی بستگی دارند.

مانند هر جراحی دیگری، کاشت پروتز نیز ممکن است با عوارضی مانند عفونت، درد، آسیب بافتی یا مشکلات مکانیکی همراه باشد. به همین دلیل انتخاب جراح باتجربه و ارزیابی دقیق بیمار اهمیت زیادی دارد.

درمان اختلال نعوظ در سن بالا

با افزایش سن، احتمال ابتلا به اختلال نعوظ بیشتر می‌شود؛ اما این موضوع به معنای طبیعی و اجتناب‌ناپذیر بودن ناتوانی جنسی نیست.

بسیاری از مردان در سنین ۶۰، ۷۰ سالگی و حتی بالاتر همچنان می‌توانند عملکرد جنسی رضایت‌بخشی داشته باشند.

افزایش سن معمولاً با تغییراتی در سلامت عروق، سطح هورمون‌ها، عملکرد اعصاب و احتمال ابتلا به بیماری‌های مزمن همراه است. دیابت، فشار خون، بیماری‌های قلبی، چاقی و مصرف هم‌زمان چند دارو نیز می‌توانند احتمال بروز اختلال نعوظ را افزایش دهند.

بهترین راهکارهای درمان اختلال نعوظ در سن بالا عبارت‌اند از:

۱. بررسی سلامت قلب و عروق و کنترل بیماری‌های زمینه‌ای

۲. بررسی قند خون، چربی خون و سطح تستوسترون در صورت نیاز

۳. استفاده از داروهای تقویت نعوظ با تجویز پزشک

۴. انجام فعالیت بدنی منظم و کنترل وزن

۵. استفاده از دستگاه وکیوم در افراد مناسب

۶. بررسی امکان استفاده از شاک ویو تراپی در برخی بیماران منتخب

۷. بررسی کاشت پروتز آلت در موارد شدید و مقاوم به درمان

نکته مهم این است که مردان سالمند ممکن است داروهای قلبی و فشار خون مصرف کنند. به همین دلیل پیش از استفاده از داروهای نعوظ باید تداخلات دارویی و وضعیت قلبی آن‌ها بررسی شود.

درمان اختلال نعوظ در سن بالا باید با توجه به شرایط عمومی بیمار انتخاب شود، نه صرفاً بر اساس سن تقویمی او.

راه‌های طبیعی درمان اختلال نعوظ چیست؟

در کنار درمان‌های پزشکی، برخی تغییرات در سبک زندگی می‌توانند به بهبود عملکرد جنسی کمک کنند. این اقدامات به‌خصوص در مردانی که اختلال نعوظ آن‌ها با مشکلات متابولیک، اضافه‌وزن یا سبک زندگی ناسالم ارتباط دارد، اهمیت زیادی دارند.

البته باید توجه داشت که روش‌های طبیعی برای همه افراد کافی نیستند و در صورت وجود آسیب شدید عروقی یا عصبی، ممکن است به درمان اختلال نعوظ به صورت تخصصی نیاز باشد.

۱. ورزش منظم

فعالیت بدنی به بهبود جریان خون، کنترل وزن، کاهش فشار خون و سلامت قلب کمک می‌کند.

ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی سریع، دوچرخه‌سواری متعادل و شنا می‌توانند برای سلامت عروق مفید باشند.

انجام حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط در هفته، یکی از اهداف مناسب برای بسیاری از بزرگسالان است؛ البته نوع فعالیت باید با وضعیت جسمی فرد متناسب باشد.

۲. کاهش وزن

اضافه‌وزن، به‌خصوص چاقی شکمی، می‌تواند با کاهش سطح تستوسترون، مقاومت به انسولین و مشکلات عروقی همراه باشد.

کاهش وزن در افراد دارای اضافه‌وزن می‌تواند به بهبود سلامت متابولیک و در برخی موارد عملکرد نعوظ کمک کند.

۳. تغذیه سالم

رژیم غذایی سالم و متعادل نقش مهمی در سلامت عروق دارد.

مصرف مواد غذایی زیر می‌تواند به حفظ سلامت عمومی و عملکرد مناسب سیستم گردش خون کمک کند:

• سبزیجات تازه و برگ‌سبز
• میوه‌های متنوع
• مغزهایی مانند گردو و بادام
• ماهی و منابع پروتئین سالم
• غلات کامل
• روغن‌های گیاهی سالم

در مقابل، بهتر است مصرف غذاهای بسیار فرآوری‌شده، چربی‌های ناسالم، قند افزوده و نمک بیش از اندازه محدود شود.

۴. ترک سیگار

سیگار کشیدن به عروق خونی آسیب می‌زند و می‌تواند خون‌رسانی به آلت تناسلی را مختل کند.

ترک سیگار یکی از اقدامات مهم برای بهبود سلامت عروق و کاهش عوامل خطر اختلال نعوظ است.

۵. خواب کافی و کنترل استرس

کمبود خواب و استرس مزمن می‌توانند بر عملکرد هورمونی و میل جنسی تأثیر منفی بگذارند.

داشتن برنامه خواب منظم، کاهش فشارهای روانی، تمرین تنفس عمیق و استفاده از روش‌های آرام‌سازی می‌توانند به بهبود شرایط کمک کنند.

۶. تمرین عضلات کف لگن

تمرینات کگل با تقویت عضلات کف لگن می‌توانند در برخی مردان به بهبود کنترل عملکرد جنسی کمک کنند.

برای انجام این تمرین‌ها باید عضلاتی را منقبض کنید که هنگام تلاش برای متوقف کردن جریان ادرار از آن‌ها استفاده می‌کنید. پس از شناسایی عضلات، تمرین را در زمانی انجام دهید که مثانه خالی است.

بهتر است تمرین‌ها با راهنمایی متخصص و بدون انقباض بیش از حد عضلات شکم و باسن انجام شوند.

آیا مصرف مواد غذایی خاص باعث درمان صددرصد نعوظ می‌شود؟

هیچ ماده غذایی به‌تنهایی نمی‌تواند درمان صددرصد اختلال نعوظ را تضمین کند. برخی خوراکی‌ها ممکن است از طریق کمک به سلامت عروق و بهبود وضعیت متابولیک، به عملکرد جنسی کمک کنند؛ اما نباید آن‌ها را جایگزین درمان پزشکی دانست.

همچنین مصرف خودسرانه مکمل‌های تقویت جنسی و فرآورده‌هایی که با عنوان افزایش فوری نعوظ فروخته می‌شوند، می‌تواند خطرناک باشد. بعضی از این محصولات ممکن است حاوی ترکیبات دارویی اعلام‌نشده باشند.

چگونه بهترین روش درمان عدم نعوظ را انتخاب کنیم؟

انتخاب روش مناسب درمان اختلال نعوظ باید بر اساس ارزیابی دقیق علت بیماری و شرایط بیمار انجام شود.

پزشک معمولاً ابتدا درباره سابقه بیماری، وضعیت رابطه جنسی، داروهای مصرفی و زمان شروع مشکل سؤال می‌کند. سپس ممکن است معاینه جسمی و آزمایش‌هایی مانند قند خون، چربی خون و تستوسترون را درخواست کند.

در برخی موارد خاص، بررسی‌های تکمیلی مانند سونوگرافی داپلر آلت نیز انجام می‌شود.

برای انتخاب روش درمان اختلال نعوظ معمولاً عوامل زیر اهمیت دارند:

• شدت اختلال نعوظ
• علت اصلی مشکل
• سن و وضعیت سلامت عمومی
• وجود بیماری‌هایی مانند دیابت و مشکلات قلبی
• پاسخ بیمار به داروهای قبلی
• ترجیح بیمار درباره روش‌های درمانی
• هزینه و میزان تهاجمی بودن درمان

برای مثال، مردی که به‌تازگی دچار اختلال نعوظ شده و مشکل اصلی او اضطراب است، ممکن است با مشاوره و درمان مناسب بهبود پیدا کند. در مقابل، فردی که به دلیل آسیب شدید عروقی دچار اختلال نعوظ شده و به داروها پاسخ نمی‌دهد، ممکن است به درمان‌های پیشرفته‌تر نیاز داشته باشد.

در نتیجه نمی‌توان یک روش را به‌عنوان بهترین درمان اختلال نعوظ برای تمام بیماران معرفی کرد.

آیا اختلال نعوظ درمان قطعی دارد؟

در بسیاری از موارد، اختلال نعوظ قابل درمان یا کنترل مؤثر است؛ اما پاسخ این سؤال به علت ایجاد مشکل بستگی دارد.

اگر اختلال نعوظ به دلیل اضطراب، مصرف یک داروی خاص یا مشکلات قابل اصلاح سبک زندگی ایجاد شده باشد، با برطرف کردن عامل زمینه‌ای ممکن است عملکرد جنسی به میزان قابل توجهی بهبود پیدا کند.

در مردانی که به دیابت، بیماری‌های عروقی یا آسیب عصبی مبتلا هستند، ممکن است نتوان علت اصلی را به‌طور کامل برطرف کرد؛ بااین‌حال روش‌های درمانی موجود می‌توانند به ایجاد و حفظ نعوظ مناسب کمک کنند.

کاشت پروتز آلت نیز در بیماران منتخب می‌تواند امکان ایجاد نعوظ مکانیکی برای رابطه جنسی را فراهم کند، اما به معنای بازگشت طبیعی تمام عملکردهای جنسی نیست.

بنابراین بهتر است به‌جای جست‌وجوی یک درمان صددرصد و یکسان برای همه، علت مشکل شناسایی و مناسب‌ترین روش درمان اختلال نعوظ انتخاب شود.

چه زمانی باید برای درمان اختلال نعوظ باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر مشکل نعوظ به‌صورت مکرر اتفاق می‌افتد یا برای چند هفته و بیشتر ادامه پیدا کرده است، بهتر است برای بررسی علت به متخصص اورولوژی مراجعه کنید.

همچنین در شرایط زیر مراجعه به پزشک اهمیت بیشتری دارد:

• کاهش ناگهانی و قابل توجه توانایی ایجاد نعوظ
• وجود درد یا انحنای جدید آلت تناسلی
• کاهش هم‌زمان میل جنسی و انرژی بدن
• ابتلا به دیابت، فشار خون یا بیماری قلبی
• شروع اختلال نعوظ پس از مصرف یک داروی جدید
• عدم پاسخ به درمان‌های معمول
• تجربه نعوظ دردناک یا طولانی‌مدت

اختلال نعوظ گاهی می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های زمینه‌ای باشد؛ بنابراین تشخیص زودهنگام به درمان بهتر کمک می کند.

جمع‌بندی درمان اختلال نعوظ

اختلال نعوظ یکی از مشکلات شایع در مردان است که می‌تواند به دلایل جسمی، روانی یا ترکیبی از هر دو ایجاد شود. خوشبختانه روش‌های درمانی متنوعی برای این مشکل وجود دارد و بسیاری از مردان می‌توانند با انتخاب درمان مناسب، عملکرد جنسی و کیفیت زندگی خود را بهبود دهند.

از اصلاح سبک زندگی و داروهای خوراکی گرفته تا تزریق دارو، دستگاه وکیوم، شاک ویو تراپی و کاشت پروتز آلت، هر روش کاربرد و شرایط خاص خود را دارد.

در موارد خفیف ممکن است اصلاح عوامل خطر و دارودرمانی کافی باشد؛ اما در اختلال نعوظ شدید و مقاوم به درمان، روش‌هایی مانند پروتز آلت می‌توانند گزینه مناسبی باشند.

مهم‌ترین نکته این است که اختلال نعوظ را نباید صرفاً بخشی طبیعی از افزایش سن دانست یا درمان آن را به تعویق انداخت. مراجعه به متخصص اورولوژی، تشخیص علت اصلی و انتخاب روش درمان متناسب با شرایط فرد، بهترین مسیر برای دستیابی به نتیجه مطلوب است.

سوالات متداول